Dirigent

 

Dirigent

 

diri-logo-transparant-gespiegeld-191x300Daarnaast ben ik artistiek leider van het professionele

En werk ik incidenteel met het

Wat vooraf ging……. Vanaf mijn kindertijd gezongen. Eerst in het kinderkoor van de Amsterdamse Onze lieve Vrouw van de Allerheiligste Rozenkranskerk, meer bekend als Obrechtkerk, iets later ook in het kinderkoor van de toenmalige Nederlandse Opera Stichting.

Aan beide bewaar ik warme herinneringen, maar vooral de opera Tosca van Giacomo Puccini die eind 1969 werd opgevoerd, deed het muziekvuur ontbranden. Dirigent Roberto Benzi bepaalde dat ik bij alle voorstellingen de solo van de Herdersjongen aan het begin van de derde akte mocht zingen. Een dubbele cast met gerenomeerde solisten uit die tijd zongen de grote partijen. Een cast bestond uit Gré Brouwenstijn, de Italiaanse tenor Ermanno Mauro en een toen nog jonge Jan Derksen. In de kleinere rollen later bekend geworden zangers als Hubert Waber, Nico Boer en Marco Bakker.

Opera…..een wereld binnen de echte wereld. Mooie muziek, het ruisen van kostuums, de geur van schmink, het je even verplaatsen in een ander. Onuitwisbare herinneringen, waarschijnlijk de voedingsbodem voor mijn professiekeuze.

Een hoge jongenssopraan was ik niet, eerder een mezzo, de stem muteerde vroeg. Voor de zomervakantie van 1972 als net 15 jarige nog als alt zingend in het jongerenkoor van de kerk, zes weken later als tenor ook meteen maar ingelijfd bij het ‘Latijnse- of grote’ koor van de kerk. Mijn vader, zelf zanger en dirigent van al die koren, vond het niet nodig dat ik een periode zou stoppen met zingen, de stemovergang was immers probleemloos verlopen. De dames en heren van het koor hebben waarschijnlijk wel even raar opgekeken, maar als zoontje van de dirigent werd mij geen strobreed in de weg gelegd.

De keuze om het vak in te gaan lag voor de hand en vanaf 1975 studeerde ik aan het Sweelinck Conservatorium Amsterdam bij Max van Egmond. Eerst een jaar vooropleiding, daarna op voor het echte werk. Tijdens die jaren mocht ik ook hospiteren bij de groep koordirectieleerlingen van Jan Pasveer. Officiëel toelatingsexamen had ik daarvoor niet gedaan, maar mijn ervaring als koorzanger en de perfecte combinatie van de studierichtingen maakte het mogelijk. Bij Jan Pasveer zou ik daarna regelmatig optreden als solist en koorzanger, ik heb veel van hem geleerd.

Mijn ouders prentten mij al vroegtijds in om toch vooral te zorgen voor een vaste baan in het onzekere vak waarvoor ik had gekozen. Dat leidde ertoe dat ik op 1 januari 1980 in vaste dienst kwam bij het Groot Omroepkoor te Hilversum. Daarvoor had ik bij de Nederlandse Opera Stichting en het Nederlands Kamerkoor al als freelancer gezongen, maar ook als solist opgetreden. Met dirigeren was ik toen ook al begonnen. Een kerkkoortje dat uitsluitend Nederlands-talige liederen zong in de Augustinuskerk in Amsterdam was het begin. Al snel volgde Kamerkoor Vocoza. Veel a capella muziek, enkele keer met begeleiding. Het onverwacht winnen van de 2de prijs in de categorie Gemengde Koren van het Internationaal Koorfestival 1983 te Den Haag was de opmaat voor een aantal jaren met ambitieuze programmering en kleinschalige, veelal leuke concerten. In 1985 won Vocoza het Nationaal Koorfestival in Rotterdam en in 1986 werden er 3 prijzen ‘gepakt’ tijdens het Internationaal Koorfestival ‘Béla Bartók’ in het Hongaarse Debrecen.

In 1987 startte ik bij De Amsterdamse Cantorij. Naast a capella muziek ook veel werken met begeleiding. Een periode van 15 jaren met veel prachtige muziek. Voorbeelden zijn Hohe Messe van Bach, de pianoversie van Ein deutsches Requiem van Brahms en Maria Vespers van Claudio Monteverdi. Met hen voerde ik ook een aantal premières uit, zoals in 1999 het Requiem pro Elisabeth van Bernard Bartelink en in 2001 bij de Nationale Dodenherdenking in de Beurs van Berlage te Amsterdam Carmina Elegia van Pablo Escande.

Een aantal andere kort- en langdurende koorverbintenissen volgden waarbij vooral de organisatie van een concert met een ad hoc professioneel koor voor de eerste uitvoering van Psalmenrequiem van Daan Manneke mij dierbaar is.

Op de pagina Archief vindt u onder andere fotomateriaal en geluidsfragmenten.